சுயங்கள் எப்போதும்
எந்தவித சாயங்களை பூசிக் கொண்டும் அலைவதில்லை !
சொல்லப்போனால்
சாயங்களின் தேவைகளே
அதற்கு இல்லை!
இப்படி தான் நான்
என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு அலையும் போது
அங்கே பல வண்ணங்கள் பரிதாபமாக பார்க்கிறது!
#இரவுகவிதை.
#இளையவேணிகிருஷ்ணா.
இதற்கு குழுசேர்:
கருத்துரைகளை இடு (Atom)
சாலையோர புழுதியில் நனைந்த ஓவியம்...
அந்த பிரமாண்டமான வீட்டில் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவர் சில நாட்களில் உற்சாகம் இழந்து அவர் தாம் பார்த்து பார்த்து கட்டிய அந்த வீட்டில் உள...
-
எத்தனையோ சலசலப்பான நகர்வுகளுக்கு மத்தியில் ஒரு புழுதியென அங்கே பறந்து காலமெனும் வெளியில் கலக்கிறேன்... இங்கே எனக்கென்று ஒரு அடையாளம் ... -
என்னை நானே அறியாமல் மிகவும் கூர்மையான பார்வையால் உற்று பார்க்கிறது என் வீடு.. நான் என்னை மறந்து பாடும் பாடல்களை மெய் மறந்து ரசித்து கேட்... -
பேரன்பு எனும் உணர்வை குழி தோண்டி புதைத்து விட்டு பேரன்பை தேடி அலைந்து திரிகிறேன்... கேட்க நாதியற்று.. நான் கொஞ்சம் பரவாயில்லை அங்கே பலபேர் ...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக