கழுதையும் நானும்...

 #கழுதையும் #நானும்:-

***************************

அங்கே எனதருகில் ஓர் கழுதை வெகுநேரமாக என்னையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது.. நான் அது ஏதோ பார்க்கிறது.. போய் விடும் என்று நினைத்தேன்.. ஆனால் அது அங்கிருந்து அசையாமல் இன்னும் கொஞ்சம் நெருக்கமாக நின்று கொண்டு எனது முகத்தை பார்த்தது.. நான் அதற்கு பசியாக இருக்குமோ என்று நினைத்து ஏதேனும் சாப்பிடுகிறாயா என்று கேட்டேன்..அது இல்லை என்று தலையாட்டி விட்டு ..ஏதோ கேட்க தயங்கியது.. நான் சிரித்துக்கொண்டே எதுவாக இருந்தாலும் நீ என்னிடம் கேள்.. கண்டிப்பாக என்னால் முடியும் என்றால் உனக்கு உதவுகிறேன் என்றேன்..அது மெல்ல மெல்ல தனது தயக்கத்தை விட்டு விட்டு மிகவும் மெதுவாக உனது குரலை எனக்கு ஒரு நாள் மட்டும் தானமாக கொடுக்க முடியுமா என்று கேட்டது...

நான் அதை ஒரு பார்வை பார்த்தேன்..அது பயந்து விட்டது போலும்.. வேண்டாம் வேண்டாம்.. உனக்கு விருப்பம் இல்லை என்றால் என்றது வேக வேகமாக..

நான் சிரித்தபடியே இதுதானா.. இதற்கு ஏன் இந்த தயக்கம்.. என்று அதனிடம் எனது குரலை கொடுத்து விட்டு அதன் குரலை வாங்கி கொண்டேன்..

அந்த குரலை வைத்தே என்னோடு உரையாடியவர்களுடன் பேசினேன்..

அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் என்னை பார்த்து மிகவும் நகைத்தார்கள்;பரிகசித்தார்கள்; என்னோடு மிகவும் நெருக்கமாக பயணித்தவர்கள் கூட அந்த நாளில் என்னை விட்டு சொல்லாமல் விலகி சென்று விட்டார்கள்..

அதேசமயத்தில் அந்த கழுதையின் பின்னால் தற்போது மிகவும் ஆச்சரியமாக அத்தனை பெரிய கூட்டம் சென்றது... எதையும் காதில் வாங்காமல் அந்த கழுதை எங்கே சென்றாலும் கண்மூடி தன்னை மறந்து பயணித்தார்கள்...

எனக்கு அந்த ஒரு நாள் முடிந்தபோது அவ்வளவு மன உளைச்சலை இங்கே என்னோடு பயணித்தவர்கள் எனக்கு ஏற்றி விட்டார்கள்..

அந்த கழுதை மிகவும் உற்சாகமாக வந்தது.. அந்த நாளின் முடிவில்.. என் வாழ்வில் இப்படி ஓர் ஆனந்தத்தை உணர்வேன் என்று நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை என்று சொல்லி எந்த சலனமும் இல்லாமல் எனது குரலை என்னிடம் கொடுத்தது...

நானோ அது கேட்பதற்கு முன்பாகவே அதன் குரலை அவசரம் அவசரமாக அதனிடம் ஒப்படைத்து விட்டு அதனிடம் கேட்டேன்.. ஏன் நீ எனது குரலை வைத்துக் கொள்ள எண்ணம் இல்லையா.. உன் பின்னாடி தான் அத்தனை பேர் சுற்றினார்களே.... ஏன் நீ கூட இப்போது எனது குரலால் ஆனந்தமாக இருப்பதாக தானே சொன்னாய் என்றேன் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக அதன் பதிலை எதிர்பார்த்து..

அதற்கு அந்த கழுதையோ எப்போதும் இயல்பை விட்டு பயணிப்பது ஆபத்தாக தான் முடியும்.. அதனால் எனக்கு உன் குரல் வேண்டாம்..நீயே வைத்துக் கொள்.. இந்த ஒரு நாள் ஆனந்தம் எப்போதும் என் வாழ்வின் இறுதி வரை பயணிக்கும்..அது போதும் எனக்கு..என்றது..

அதன் பதிலில் ஆயிரம் வாழ்வியல் தத்துவத்தை உணர்ந்து நான் வாய் மூடி மௌனியானேன்...

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

தேவை இங்கே சில நட்சத்திரங்கள்...

தேவை இங்கே

சில நட்சத்திரங்கள்

இரவின் அதீத

நிழலில் பேசி

மகிழ்ந்து 

பிரபஞ்சத்தின் 

அமைதியை

சத்தம் இல்லாமல்

ரசிக்க....

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

இன்று மலர்ந்த பூ...

 

இதோ புதிய விடியலை

வரவேற்கிறது

என் வீட்டில் நீ விஷேசமாக

கொடுத்து 

நான் வைத்த

ரோஜா பூ செடியில்

பூத்த

அந்த சிகப்பு ரோஜா...

நீ அன்றொரு நாள் 

என் பிறந்தநாள் பரிசாக

கொடுத்த அந்த செடியில்

எத்தனையோ மலர்கள்

பூத்துக் குலுங்கி

என் புழக்கடையை

வெகுநாட்களாக 

அலங்கரித்து 

என் மனதை

குளிர்வித்த போதும்

இன்று மலர்ந்த 

அந்த சிகப்பு ரோஜா 

உன் நினைவை தந்து

அந்த மலரில் உள்ள முள்

என் மனதை குத்தி கிழிக்கிறது...

இதோ இதே நாளில் தான்

நீ இந்த ரோஜா பூ செடியை

எனக்கு இன்முகத்துடன் பரிசளித்தாய்...

நீ என் மீது ஊடல் கொண்டு 

விட்டு நீங்கி சென்ற

இந்த கால இடைவெளியில்

அந்த செடியில் பூத்து உதிர்ந்த

மலர்களின் இதழ்களை

சேகரித்து வைத்து இருக்கிறேன்

உன் நினைவாக...

இதோ இன்று அந்த மலரின்

பனித் துளி படர்ந்த இதழ்கள்

காய்ந்து சருகாகி மண்ணில்

உதிர்ந்து உரமாகும் முன்

இன்றேனும் 

நீ என்னை காண வந்து

வாழ்த்து செய்தியை

பகிரும் போது

உன் கூந்தலை 

இந்த சிகப்பு ரோஜா

அலங்கரிப்பதற்காக

ஏங்கி தவிக்கும்

என் பெரும் காதலின்

சுவையை நீ அறிய

சிறிதேனும்

முயற்சி செய்ய மாட்டாயா

என் ஆருயிரே...

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

நாள்:08/02/26.

தாய் மரமும் அந்த பறவையும்...

 

அந்த கிளை படர்ந்த

மரத்தின் பழங்கள்

கனிந்து

மண்ணில் தஞ்சம்

புகுகிறது...

அதோ உணவை

தேடி திரிந்து

எதுவும் கிடைக்காத

பறவையொன்று

இந்த மரத்தின் கீழேயுள்ள

பழத்தில் தன் பசி எனும்

அக்னியை தணிக்கிறது...

அந்த பறவை இட்ட

எச்சத்தில் இருந்து 

அந்த கனியின் விதை

அந்த மரத்திற்கு அருகிலேயே

விழுந்து கிடக்கிறது...

அந்தவொரு அந்தி மாலையில்

பெய்த மழையில்

மண்ணில் புதைந்து

பக்குவமடைந்து

சில நாட்கள் கழித்து

சில துளிர் முட்டி மோதி

வெளியே தலைக் காட்டுவதை

பார்த்த அந்த தாய் மரம்

மௌனமாக 

ஆனந்த கண்ணீரோடு

அந்த பறவைக்கு தன் இலைகள் அசைத்து சிறு ஒலியால்

நன்றி சொல்வதை பார்த்து

அந்த பறவை 

தன் சிறகுகளை படபடத்து

குதூகலித்து

என் பசியை தீர்த்த தாய் நீ

உன் நிழலில் நான்

இளைப்பாறுகிறேன்...

எனக்கு என்று 

பெரும் வசிப்பிடத்தை

தாயுள்ளத்தோடு கொடுத்து

உணவும் கொடுத்து

ஆதரிக்கும் நீ

அந்த சிறு துளிரோடு

கூடிய செடிக்கு மட்டுமா தாய்

எனக்கும் தான் என்று

சிறு கண்ணீரில்

அந்த கிளையை நனைத்தது...

இந்த அற்புதமான தருணத்தை

வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே

நகர்ந்த காலம் 

இயற்கையின் சூட்சமம்

எப்போதும் கருணையாக 

இப்படி ஒன்றோடொன்று 

பின்னிப் பிணைந்து இருக்க

மனிதர்கள் மட்டும் ஏன்

மனம் முழுவதும் வஞ்சம் 

நிறைத்து கருணை என்ற

குணாதிசயம் வறண்டு

இந்த பூமியில்

இங்கும் அங்கும் ஓடி

பெரும் அதிர்வில்

இந்த பிரபஞ்சத்தை

நடுக்கத்தில் உழல

செய்கிறார்கள்...என்று

யோசித்தபடியே

பெரும் மூச்சோடு

பயணிக்கிறது...

#இளையவேணிகிருஷ்ணா‌

நாள்:07/02/16.

காலத்தின் இடைவெளியில் எங்கே தொலைந்தது அந்த பனிக் காலம்?

இயற்கையை ரசித்துக்கொண்டே

நகர்கிறேன்...

அந்த வயல் வெளியினூடே

படர்ந்து கிடந்த புல்வெளி

பாதத்திற்கு இதத்தை கொடுக்க

புல்வெளியில் படர்ந்த பனித்துளியை

ரசித்துக்கொண்டே...

அந்த பனி படர்ந்து கிடந்த

 காலை வேளையை

அப்படி என்னால் மறந்து விட

முடியாது...

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கண்ணுக்கு தெரியாமல் கரைகின்ற

காலத்தின் இடைவெளியில்

எங்கே தொலைந்தது

அந்த பனிக் காலம் என்று

தேடி அலைகிறேன்...

இதோ இப்போது சுட்டெரிக்கும்

வெயிலின் தாக்கத்தில்

அந்த புல்வெளியில் படர்ந்த

பனித் துளி 

என் தாகம் தீர்க்காமல்

எங்கே மறைந்துக் கொண்டு

கண்ணாமூச்சி ஆடுகிறது என்று

கேள்வி கணைகள்

என் நெஞ்சில் எழுகிறது...

அந்த பயிர் அறுவடை

செய்த வெற்று காட்டில்

வெயிலின் வெம்மை தாங்காமல்

அந்த தென்னங்கீற்றின் 

ஒற்றை நிழலில்

ஒடுங்கிக் கொள்ள

பெரும் பிரயத்தனப்படும் போது

எங்கெங்கோ சிதறிக் கிடந்த

கருமேகங்கள் ஒன்று திரண்டு

நான் உழைத்த அந்த மண்ணை

நனைத்தது

அந்த கோடை மழை...

இங்கே இயற்கை அன்னையின்

பெரும் அமுதின் திரளில்

நான் நனைந்து 

பெரும் உற்சாகம்

அடைவதை பார்த்து

என் பரவசத்தின் உச்சத்தில்

அந்த கோடை மழையும்

கொஞ்சம் சிலிர்த்து தான் போனது..

இங்கே இயற்கையின் 

பெரும் கருணையின் சூட்சமத்தை

அந்த நொடியில் உணர்ந்து

பெரும் அமைதிக் கொண்டு

அந்த மழையாடலை

ரசித்துக் கிடக்கிறேன்

மணிக்கணக்கில்...

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

நாள்:07/02/26.

ஒன்றும் இல்லாத விசய சுகங்கள் எனும் சருகை நோக்கி...

 

ஓடிக் கொண்டே

இருக்கிறேன்..

ஒன்றும் இல்லாத

விஷய சுகஙங எனும்

பறக்கும் சருகுகளை

நோக்கி...

அந்த சருகின் மதிப்பு

ஒன்றும் இல்லை என்று

தெரிந்தும்

மற்றவர்கள் கைக்கு

அந்த சருகு கிடைத்து விடக் கூடாது 

என்ற அகங்காரம் 

மனதில் பசைப் போட்டு 

ஒட்டிக் கொண்டு

என் ஓட்டத்தை தீவிரமாக்கி

ஏதோவொரு தீவிர விசையை

மனதில் இயக்கி

ஓட வைக்கிறது... 

எப்படியோ அந்த ஒன்றுக்கும்

உதவாத சருகு

என் கைகளில் கிடைத்து விட்ட 

திருப்தியில்

வெற்றிக் களிப்போடு

நான் திரும்பி பார்க்கும் போது

என் பின்னால் எவரும் இல்லை

எங்கே என்று சற்றே

சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன்...

அவர்கள் வேறொரு

விஷய சுகங்கள் எனும்

சருகின் பின்

ஓடிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள்!

நான் மீண்டும்

இந்த கையில் கிடைத்த சருகை

அங்கேயே நழுவ விட்டு விட்டு

அவர்கள் துரத்தி செல்லும்

சருகை நோக்கி 

இன்னும் தீவிரமாக

ஓடுகிறேன்...

அந்த சருகை 

மற்றவர்கள் கைக்கு

செல்லாமல்

எப்படியோ பிடித்து விட்டேன்..

அந்த சருகின் மகிமையை

ஆவலோடு பார்த்தால்

அது எதற்கும் உதவாததாக

உள்ளதை நினைத்து

மனம் வெதும்பி

அப்படியே சிறிது நேரம்

மூச்சு வாங்க அமர்கிறேன்...

இப்போது அவர்கள்

என்னை ஒரு முறைப்பு 

முறைத்து விட்டு

வேறொரு விசய சுகங்களை

நோக்கி செல்கிறார்கள்...

இதை எல்லாம் சற்றே

தூர இருந்து

வேடிக்கை

பார்த்து கொண்டிருந்த

காலமோ என்னை

வாரியணைத்து

பேரமைதியில்

வாழ்வின் மேலான

விலை மதிப்பு இல்லாத

தாத்பரியத்தை

தனது மௌனமொழியால்

உபதேசத்தை

என் ஆழ் மனதிற்கு

கடத்துவதை

இந்த பிரபஞ்சம்

கொஞ்சம் நிம்மதியாக உணர்கிறது...

இதோ இந்த பிரபஞ்சத்தில் 

ஒருவனை பக்குவப்படுத்தி விட்டோம் 

என்ற திருப்தியில்...

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

நாள்:31/01/26.

சனிக்கிழமை.

இன்றைய தலையங்கம்:-மீளுமா காங்கிரஸ்?

 

இன்றைய தலையங்கம்:-

#மீளுமா காங்கிரஸ்?:-

ஒன்றை நிச்சயமாக ஏற்றுக் கொள்ள தான் வேண்டும்... அது என்ன என்றால் எப்போதும் அடுத்தவர் முதுகில் சவாரி செய்து பழக்கப்பட்டு விட்டது அல்லது அதற்கு அடிமையாக்கப்பட்டது காங்கிரஸ்... மாநிலத்தில் களத்தில் இறங்கி வேலை செய்ய யாரேனும் ஒருவர் தமிழ் நாட்டில் காட்டுங்கள் காங்கிரஸ் கட்சியில் என்று கேட்டால் நிச்சயமாக எவரிடமும் பதில் இருக்காது..

இதை பொதுமக்களாகிய நாம் ஏற்றுக் கொள்ள தான் வேண்டும் ஏன் காங்கிரஸ் உட்பட...

எப்போது பார்த்தாலும் திமுக காங்கிரஸ் கட்சியையும் தூக்கி சுமந்து காங்கிரஸ் தொகுதியிலும் வேலை பார்த்து வெற்றியை தேடி தந்து விடுவது வாடிக்கையாகி போனதால் அவர்கள் உழைக்காமலேயே எப்படி அதிக தொகுதிகளை கூட்டணி கட்சியிடம் பெறுவது என்று யோசிக்கிறார்கள்..

உண்மையில் தமிழ் நாட்டில் போல காங்கிரஸ் வேறு எந்த மாநிலத்திலும் மோசமாக இல்லை...

இதில் வேறு தவெக கூட கூட்டணி வேண்டும் என்று சில காங்கிரஸ் தலைவர்கள் நினைப்பது மிகவும் மிகவும் கேலிக் கூத்தான விசயம்...

ஒரு அரசியல் கட்சி காமராஜருக்கு பிறகு தலை தூக்கவில்லை என்றால் அது யார் தவறு?

இந்த விசயத்தில் திமுக இவர்களுக்காக நிறைய தியாகம் செய்து உள்ளது... குறிப்பாக திமுக தொண்டர்கள்... அவர்கள் ஓட்டு கேட்க கூட வர சொன்னால் கூட காங்கிரஸ் வேட்பாளர் மெத்தனமாக இருந்த காட்சிகள் எல்லாம் உண்மையாக உழைத்து வந்த திமுக தொண்டர்களுக்கு மற்றும் மக்களுக்கு தெரியும்...

எப்போது பார்த்தாலும் பதவி சண்டை கீழ் மட்டத்தில் இறங்கி வேலை செய்யாத பண்ணையார் மனபாங்கு இதெல்லாம் இப்போது வேலைக்கு ஆகுமா என்று யோசிக்க மாட்டார்களா?

எனக்கு தெரிந்து திமுக தான் காங்கிரஸ் கட்சியை சோம்பேறி கட்சியாக மாற்றியதற்கு முழு பொறுப்பு ஏற்க வேண்டும்...

காங்கிரஸ் தேர்தலுக்கு தேர்தல் ஏதாவது நாடகம் நடத்துவதை நிறுத்தி கட்சியை அடிமட்டத்தில் இருந்து எப்படி மாற்றியமைத்து மக்களோடு மக்களாக இருந்து வேலை செய்ய வைக்க வேண்டும் என்று டெல்லி தலைமை யோசிக்க வேண்டும்...

அதை விடுத்து எப்போது பார்த்தாலும் தேர்தல் வந்து விட்டால் சீட்டு பேரம் பேசுவதை மட்டும் தீவிரமாக வைத்துக் கொண்டு இருந்தால் ஏதோ கொஞ்சம் நஞ்சம் இருக்கும் காங்கிரஸ் அபிமானிகள் வேறு கட்சிக்கு சென்று விடுவார்கள்...

தமிழ் நாட்டில் தொடர்ந்து காங்கிரஸ் பல தொகுதிகளில் வெற்றி அடைந்து வருவது எல்லாம் திமுக கட்சியில் உள்ள தொண்டர்களால் தான்...

உண்மையில் தியாகி பட்டம் கொடுக்க வேண்டும் என்றால் திமுக தொண்டர்களுக்கு தான் தமிழ் நாட்டில் கொடுக்க வேண்டும்...

காங்கிரஸ் தமிழ் நாட்டில் கை நழுவி செல்லும் முன் யோசிக்குமா டெல்லி தலைமை என்று உண்மையான காங்கிரஸ் அபிமானிகள் கவலையில் உள்ளார்கள்...

காங்கிரஸ் சுய பரிசோதனை இப்போது செய்யாவிட்டால் இனி எப்போதும் இல்லை...

ஏனெனில் தமிழ் நாட்டில் பிஜேபி மிகவும் மும்முரமாக வேலை செய்கிறது... ஆனால் அதற்கு நேர் எதிராக வழக்கம் போல உங்களுக்குள்ளேயே சண்டை இடுகிறீர்கள்...

களத்தில் உழைப்பு மிகவும் அவசியம்.. தொகுதி மக்கள் அதை விட முக்கியம்...

#காங்கிரஸ்vsதிமுக.

#இளையவேணிகிருஷ்ணா.

#இன்றையதலையங்கம்.

நாள்:31/01/26.

சனிக்கிழமை.