சுயங்கள் எப்போதும்
எந்தவித சாயங்களை பூசிக் கொண்டும் அலைவதில்லை !
சொல்லப்போனால்
சாயங்களின் தேவைகளே
அதற்கு இல்லை!
இப்படி தான் நான்
என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு அலையும் போது
அங்கே பல வண்ணங்கள் பரிதாபமாக பார்க்கிறது!
#இரவுகவிதை.
#இளையவேணிகிருஷ்ணா.
இதற்கு குழுசேர்:
கருத்துரைகளை இடு (Atom)
நீள் இரவின் கொடுமை...
நீ பிரிந்து சென்ற ஒவ்வொரு நாளின் இரவையும் கடந்து செல்வது அவ்வளவு எளிதல்ல எனக்கு... அது நரகத்தின் வேதனையை எனக்கு தந்து அந்த காயத்தில...
-
காலம் மென்று தின்று போட்ட அந்த எச்சத்தில் எனது ஆசையின் சுவையும் அந்த காலத்தின் நாவால் சாறு முழுமையாக எடுக்கப்பட்டு விட்டதா என்று அந்த வ... -
இந்த மழைக் கால இரவொன்றில் அங்கே தெருவில் குரைத்து கொண்டு இருக்கும் அந்த நாயின்... அதன் தவிப்பை... இங்கே இருக்கும் இதமான காலநிலையில் கதவடைத... -
அத்தனைவித பகலின் பரபரப்பும் அடங்கி விட்டது... இதோ இந்த இரவின் நீட்சியில் நான் கலந்து விட துடிக்கிறேன்.. ஒரு இளைப்பாறுதலுக்காகவா என்றால் நிச...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக