சுயங்கள் எப்போதும்
எந்தவித சாயங்களை பூசிக் கொண்டும் அலைவதில்லை !
சொல்லப்போனால்
சாயங்களின் தேவைகளே
அதற்கு இல்லை!
இப்படி தான் நான்
என்னை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு அலையும் போது
அங்கே பல வண்ணங்கள் பரிதாபமாக பார்க்கிறது!
#இரவுகவிதை.
#இளையவேணிகிருஷ்ணா.
இதற்கு குழுசேர்:
கருத்துரைகளை இடு (Atom)
ஒரு நகரத்தின் பரபரப்புகளுக்கிடையே பறக்கும் பட்டாம்பூச்சியாக...
என் உயிர் சுவாசத்தின் தீண்டலாக நீ என்னோடு ஒருவித கதகதப்போடு ஜீவித்து இருக்கிறாய்... ஒரு நகரத்தில் சாலை வெளியின் பரபரப்புக்குகளுக்கிடையே ...
-
உனது வருகைக்காக இங்கே நான் கால் மேல் கால் போட்டு காத்திருக்க நீயோ கால்போனபோக்கில் சென்று விட்டாய் எனது நிலையை உணராமல்! கண்ணீர் என... -
அன்புடையீர் வணக்கம். இன்று நாம் பார்க்க இருப்பது உற்சாகம். ஆமாம் நேயர்களே. உற்சாகம் நமக்கு மிகவும் தேவையான ஒரு விட்டமின். இது ... -
அந்த ஏதுமற்ற தனிமையில் ஏதோவொன்று தொடர்கிறது சூட்சமமாக.... அந்த ஏதோவொன்று தொடர்தலில் பெரும் அவஸ்தை எனக்கு... கொஞ்சம் நான் கேட்ட தனிமையில் ...
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக